Grabe Lang · Kwento Ko Sa Pagong

M.A.

“Wag ka na mag M.A. wala ka rin naman mararating.”

Tumawa lang ako nung sinabi sa’kin yan kanina. Pero ang totoo, aba putangina mo. Iba, iba ‘to. Ang sarap isigaw sa buong mundo ‘tong galit na nararamdaman ko. Oo, mataas akong mangarap. Hindi ako likas na matalino. Kailangan kong magsunog ng kilay gabi-gabi para lang makakuha ng matataas na marka. Pasnesya na, hindi ako katulad mong easy easy at likas na matalino. Edi ikaw na, ikaw na ang genius! Oo, tatanga-tanga ako. Pero iba ako mangarap. Sabi nga nila, kung mangangarap ka na lang din naman, isagad mo na. Konti na lang matatapos na ako sa kolehiyo at gustong gusto ko talaga ipagpatuloy hanggang M.A. dahil pangarap ko ito. Putangina. Paninindigan ko ‘to. Balang araw, aakyat ako sa stage at tatanggapin ko ang diploma ko sa Graduate School. May mararating ‘tong mga pangrap ko sa buhay. May mararating ako. Hindi ko hahayaang may humadlang. Kaya ko. Kayang kaya ko. Maghintay ka lang. Magkaka-M.A. sa dulo ng pangalan ko at kakainin mo yang mga sinabi mo. Chill ka lang mehn. Puñeta ka.

Nakakagalit pero buti na lang nakakain ako ng pugo kanina. Che!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s